Taşradaki taburunun birine yeni bir binbaşı tabur komutanı olarak atanır. Bir gün nöbet yerlerini kontrole çıktığında tabur binası içerisinde bir odanın kapısı önünde nöbet tutan bir ere dek gelir.

İçeride ne olduğunu sorar. Er içeride  birkaç kullanılmayan masa ve sandalye olduğunu başkaca bir şey olmadığını söyler.

Komutan merak eder neden bu kapıya nöbet yazıldığını ve kayıtları incelemeye başlar. Ve görür ki ilk defa 3 yıl önce   burada görev yapan ve şu an Ankara’da olan tanıdığı bir komutanı tarafından kapı nöbeti olarak nöbet tutulmaya başlanmış.

Bir gün yolu Ankara’ya düşer ve komutanını da ziyaret edip konuyu açar.  “Komutanım benim taburda tabur binası içerisinde kullanılmayan bir odanın önünde kapı nöbeti tutulmaktadır. Baktım ilk sizin döneminizde başlamış. Merak ettim acaba neden diye ve size sorayım istedim.” der.

Komutanı önce hatırlamaz “ne nöbeti” filan derken “Haa!, ben oradan ayrılmadan bir gün önce o kapıyı boyatmıştım, boya kuruyana kadar kimse değmesin diye o gün için de geçici bir nöbetçi koymuştum”, ve şaşırarak “halen orada nöbet mi tutuluyor?” der…

Gelenek kültür ya da örf adet gibi ve dahi inanç gibi hayatın çoğu alanında bu kapı nöbetine benzer uygulamalar, nedeni sorgulanmadan geçmişten günümüze yapılagelmektedir.